Cengiz Aytmatov ve Günce...

Bir kitap daha bitti. Okunacak kitap listeme baktığımda 28 kitabım var ve bu sefer elimdeki kitapları okuyana kadar kitap almamaya yine yeniden karar verdim... Söz veremiyorum kendime çünkü her kitap sever gibi tutamayacağımı da biliyorum. 😊 bu sefer böyle bir karar vermeme sebep, bazı yazarların birkaç kitabını okumuşum yada hiç okumamışım. Bu açığımı kapatmak için sevdiğim yazarların kitaplarını toplu alıp okumak istemem. Tabi araya başka Kitaplar her zaman girecektir. Ki keyfi de bu oluyor sanırım. 😊 örneğin Cengiz Aytmatov'un bir iki kitabını okumuşumdur. Sevdiğim bir yazardır, çünkü ülkesine, memleketinr dair yaşananları acıtasyon yapmadan ama canınızı yakarak anlatması çok etkiliyor beni. Acıyı da hüznü de ve sevinci de biz okuyucuya çok iyi aktarıyor. Bu kitabı biraz daha hüzün yüklü. 3 hikayeden oluşuyor, her hikaye de muhakkak bir kültürüne ait destan niteliğinde kısa öyküler de anlatıyor.

cengiz aytmatov

Derken epey bir zaman önce İnstagram'da Sevilay ile isim benzerliği vesile ile tanıştık. Aynı isimde Bursa'da oturan bir arkadaşına yazarken beni etikletmiş ve sohbete başladık. Sonra da bir baktık ki birbirimize çok yakın oturuyormuşuz....
Neyse bir gün bir kahve içelim dedi Sevilay ve en sonunda ayarlabildik, dün buluşup kahve içtik. Blog ve İnstagram sayesinde çok güzel insanlar tanıdım... BAşta çok garip geliyordu bana; " olur mu canım burdan yazışıp tanış" diyordum ama bu güzel insanları tanıdıkça ön yargılıymışım meğersem başlarda.....
Oysa ki burdan yazıştıkça reel hayatımızda tanıştığımız da o kadar çok şeyden konuşur oluyoruz ki......
Gerçi henüz Sevilay ile o kadar konuşamadık kızı ile gelmişti ve doğal olarka öncelik kızınındı. Bende kızı babanesine bırakmıştım, çünkü biliyordum ki ve haklı olaraktan Umay koşturmak isteyecekti.
İyi ki götürmemişim vallahi. :)

 Velhasıl güzel tanışmalar bunlar bence...

Bizde böyle blog......

Yeni yazıda görüşmek üzere. :))))