Gündüz biraz uyudum, kızla da sağolsun eşim ilgilendi...
Derken akşama doğru arkadaşlarla haberleşip sinemaya gittik.
Ata Demirer'in yeni filmi Olanlar Oldu'yu izledik.
Diğer filmleri gibi buda çok keyifliydi... Yer yer güldüğüm o kadar ince espriler oldu ki...
Eğer şöyle aydınlık bir film izleyeyim, içim açılsın diyorsanız mutlaka izleyin. Hele o manzaralar.... bir an önce yaz gelse de tatil yapsak dedim..
Film hakkında fazla detay bende yok biliyorsunuz beni. :))
Film hala Vizyonda ve izleyecek olanlar olabilir.
 |
| özgür bolat |
Konuşma konusu: Mutlu Ve Başarılı Çocuk Nasıl Yetiştirilir?
Daha önce yazılarından da az çok okuduğum bir yazardı ve hazır yakınımıza gelmiş gidip dinleyelim dedik eşimle. Çocuk yetiştirmek önemli benim/bizim için.
Kendini Eğitim Bilimi ve bu konuda seminerler vermeye adamış biri. Aynı zamanda sitesinde de bol bol yazılar paylaşıyor.
Seminerden aklımda kalanları sizinle de paylaşmak istiyorum.
Öncelikle her şeyden öte çocuklarımızın "birey" olduğunu kabul etmeliyiz. Onlar bizim malımız değil. Tersine evet biz onların bu hayata gelmesine, bedenen hayat bulmasına aracı oluyoruz ama kendimiz gibi olmalarını istemek, yapamadıklarımızı onların yapması için dayatmak... bunlar olmamalı hayatımızda... onlarında duygu-düşünceleri önemli. Çocuk deyip de geçmemek gerekli.
Ve birçok anne babanın ki maalesef eğitim sisteminden kaynaklı çocukları sınav kaygılı yetiştirdiğimizi anlattı.
Evet bazı çocuklar bu yarışda başarılı oluyor, şan, şöhret, ünvan, para sahibi olabiliyorlar ama hep içlerinde bir boşluk kaldığını anlattı.
Oysa ki hayatta paradan, ünvandan daha önemli şeylerin olduğunu, koşulsuz, şartsız sevmemiz gerektiğini, el alem nederli, rezil ettin bizi cümlelerinin çocuklar da açtığı "değersizlik" hissinin nasıl da ömür boyu hayatlarını etkilediğinden bahsetti.
Örneğin şöyle bir soru sordu: Kaç kişi çocuğunu aşağılıyor?
(Tabi çıt yok çünkü hiçbir anne baba bu düşünce ile çocuğuna davranmıyordur.)
Sonra şöyle dedi; kaç anne çocuğuna; aaa buna mı ağlıyorsun? vb cümleler kurdu?İŞte bunların hepsi bir aşağılamadır aslında. Çünkü siz orda böyle söyleyerek çocuğunuzun duygularını hiçe saydınız. Sizin için ağlanmayacak olan şey onun için önemli olabilir ..
Örnekler çoğaltılabilir. Sohbet çok çok bilinçli ve keyifliydi. Sitesinden muhakkak yazılarını okuyun derim.
Seminer saatini beklereken foto çekilmeyi ihmal etmeyen ben. :)))))
Bugün Cuma Pazarı vardı Kadıköy'ün. Uzun zamandır gitmiyordum. Beyimin ısrarı ile gittim. Veeee ne güzel kitaplar buldum... Hepside almak istediğim kitaplardı. Bir iki tanesini duymamıştım ama çeviren kişinin Nihal Yeğinobalı olduğunu okuyunca onları da aldım. :)) Allah'ım pazardan nasıl mutlu döndüm anlatamam size...,
Şimdi bide çellinc sorusunu yanıtlayayım. Unuttuğumu sanmayın. Bu aralar sık yazamadığımdan anlatacak çok şeyim birikiyor blog ne yapayım. :)
11-Dolabında ki en eski kıyafet...
Vallahi hiç eski şeyleri tutmayı sevmem. Hele hele kıyafet ise hiç tutmam. O yüzden üzgünüm fotoğraflayamadım....
12- Son 10 yılda hayatında neler değişti?
İşte bu soru fena yerden vurdu beni........ acıların ve kaybın en büyüğünü yaşadım/k... can'ım annemi biranda kaybettim/k... herşey öyle birden oldu ki... hala aklıma anlatmaya çalışıyorum... yüreğim ise hep konuşma halinde annem ile.... ............................................
Her şeyden öte can parçam kızım oldu. Sevdiğim ile düşlediğim bir evliliğim var.
Her şeyden öte ben değiştim... Daha farkında bir hayat yaşıyorum. Kelimelerin önemini anladım. Ve an- da yaşamanın ne demek olduğunu öğrendim....
İyi geceler, keyifli bir haftasonu olsun .:)
