14.10.14

Ruh Halim, Kitap Meydan Okumasına devammm :)

Kaç gündür aklımda ha şimdi cevaplayayım ha şimdi blog yazayım diyorum ama sadece demekle kalmışım. Yoğunluğun ne derseniz inanki bende bilmiyorum. Sanırım herşeye yetişebileceğimi zannediyorum ama kazın ayağı öyle değilmiş. Aslında yetiştirmem gereken birşeyde yok ama... valla bende anlamış değilim anlayan varsa banada anlatsın yahu....

Sanırım zamanın bize gizliden uyguladığı ve hissettirdiği bişey bu. Bedenim önden gitmeye çalışırken ruhum arkadan onu takip ediyor ve buda beni yoruyor....

Bunun dışında kızçemle takılıp duruyoruz. :) Artık emekliyor, oturuyor minnağım.  Yemek yeme ile ilgili sorun yaşamıyoruz çok şükür.
Yemeğini yedirirken kesinlikle televizyon açık olmuyor, tv karşısında yemek yemeğe alışsın istemiyorum.  Birde zorlamıyorum, yediği kadarını yiyor, biraz zaman geçince tekrar yediriyorum.  Arada zorladığı oluyor ama genel olarak uysal bir bebek Umay.
 Ek gıdaya başlasak da emzirmeye devam ediyorum. Aramızdaki o bağ uzun sürsün istiyorum, çünkü çok keyifli ve güzel bir duyguymuş emzirmek.
6,5 aylıkken başladı artık sesler çıkarmaya. Heyecanlandığı zaman yada kızdığı zaman( anam ufacık bebek ama kızmayı da biliyor) bağırıyor yada çığlık atıyor.

Bu elime aldığım birkaç kitabı yarım bıraktım. Bunlardan biri Tanrılar Okulu diğeri de Düğümlere Üfleyen Kadınlar/Ece Temelkuran. Ki Ece T. dilini, felsefesini severim ama bir türlü ilerlemedi kitap. Özellikle anlatım dili beni çok sıktı.

Bende önce MaceraKitabımın sayfasında sonrada Lale Ablanın sayfasında görünce alayım dediğim kitabı aldım ve blog yazımı yazdıktan sonra okumaya başlayacağım.



 Evde ki okuma kulem bitti. Çok şükür 3 senenin ardından bende artık elimdeki kitap bitince yada azalınca gidip kitap alabileceğim. Ne var şimdi bunda diyebilirsiniz ama bu keyfi yaşamayalı çok oldu. Evde okunmayı bekleyen kitaplarımı bitirmek için hırs yapmıştım, o yüzden de mümkün olduğunca( tamam arada fire verdim ama olsun o kadarda canım :)  ) almadım.
Ve bu ay bittiiiiiiiiiiiiiiiii. :))))

Bugünde Ustam Ve Ben/ Elif Şafak kitabını aldım. Çok merak ediyorum o güzelim vurgun cümlelerini. Umarım hayal kırıklığına uğramam.

Çok konuştum dimiii gelelim meydan okumada ki son soruların cevaplarına.
Yarın görüşmek üzereeeeee, iyi geceler hepinizee. :)
  





 26. gün: Bir konu hakkındaki fikrini değiştirmiş olan kitap 

 Bu kitap demiryolları hakkında ki fikirlerimi olumlu yönde etkilemişti. Aklıma gelen bu oldu. ;)
                   

 27. gün: Bir kitapta okuduğun en "sağ gösterip sol vuran" gelişme ya da sürprizli son

Aklıma gelmedi bu saatte...




28. gün: En sevdiğin kitap adı Surlu Şehrin Rüyası. Sanırım kitabı da çok severek ve beğenerek okuduğumdan ilk aklıma bu geldi.

29. gün: Herkesin nefret ettiği ama senin sevdiğin bir kitap

Ayy bilemedim şimdi. Pas. 





























6 yorum:

  1. Ustam ve Ben i bir kaç hafta önce bitirdim.Internette çok negatif eleştiri almış ama beğendim.Keyifli okumalar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Gamze'cim. Sanırım yarın başlayabileceğim.
      Öpüyorum sevgiler.

      Sil
  2. Gülşah'cım ilk önce Umay'a maşallah diyorum. Söylediklerinden ve yapabildiklerinden Umay'ın uslu bir çocuk olduğunu anlıyorum zaten :) Yoksa öyle kitap falan okuyamazdın sen. Ben Kuzey'i büyütürken çok zorlandım. Benim oğlan kızgın doğmuştu herhalde, hep ağlıyordu :) Tek çocuk olmayı büyürken garantiledi. Şimdi kardeş deyip duruyor ya, senin kararındı diyoruz :) Kitabı umarım sen de beğenirsin. Ben öyle çok beğendim ki, sevdiğim herkes de okusun ve benim gibi düşünsün istiyorum. Bu aralar çok uzak kaldım bloglardan, daha doğrusu sosyal medyadan. Ben de senin gibi yetişemiyorum. Saatler çok hızlı akıp gidiyor. Yazmam gereken yazılar var ama bir türlü o zamanı da sessizliği de bulamıyorum.
    Buradan çok dingin gözüken anneliğini de çok beğeniyorum, bilesin!
    Seni de Umay'ı da sevgiyle kucaklıyorum

    YanıtlaSil
  3. Gerçektende uslu ve uysal bir bebek olmasına rağmen ben kıza kardeş düşünemiyoru henüz.... :)
    Kitabı çok beğendim özellikle duyguları öyle güzel aktarmış ki. Uzatmadan ama içi dolu cümlelerle. Teşekkürler bizimle de paylaştığın için.
    Ağlayan bi çocuktu demişken; hep aklımdadır benimde arkadaşın çocuğunu görmeye gittik, 4 aylık. Ve nasıl ağlııyor anlatamam. Uykuya geçmesi tam 4 saat sürdü ve ben şok olmuştum. Şİmdi 3 yaşında ama her gördüğümde yada sohbet ortamında hep aynı muhabbete konu gelir genelde ve nasıl ağladığı hatta hep ağlayan bir bebek oluğu konuşulur. Allah böyle bebeklerin annelerinin yardımcısı olsun. Hele tek başınaysa bakan kişi çok zor....
    Son cümlen için sağol canım, genel yapı itibari ile sabırlı ve sakin olmam bebek olduğu zaman çok işime yaradı. :)
    Bizde kızımla seni sevgiyle kocaman öpüyoruz.
    İyi geceler.

    YanıtlaSil
  4. Ustam ve Ben keyfini kaçırmak istemem ama beni hayal kırıklığına uğrattı o eski halinden eser yok yazarın:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sana katılıyorum. Sırf yazarı sevdiğimden okuyorum şuam bu kitabı....

      Sil