Belli bir dönem çok popülerdi. Elbet hala seveni, bileni çok fazla sevgili İlhan İrem'in.
Bizde sevenleri olarak gittik beyimle. :)
Biraz erken gittik hem kardeşime uğradık hem biraz dolaştık, sonrası oturup kahvelerimizi içip salona geçtik.
Konser saati yaklaştıkça kalabalık da arttı. Orta yaşdan çok gençler vardı. Anladım ki bir kez daha... sevilmek için sanatçıların illaki ortalarda, devamlı magazin programlarında olmaları, gözükmeleri gerekmiyormuş..
Konser sonrası biraz bakındım da nete... Uzun zamandır olmamasını "engellendiğini" düşünerek ve popüler kültürden uzak durmayı seçmesine bağlıyor.
Sahne tasarımında yine albüm kapaklarında olduğu gibi "melekler ve siyah beyaz" tema kullanmıştı.
Konser bitiminde "ilahi" söyledi ve Semah dönüldü.
Tabi şunu belirtmeden geçemeyeceğim; sahne çok karanlıktı, orkestra sesi daha önceydi ve İlhan İrem detone oluyordu hemen hemen her parçasında. Vokalisti de olmadığı için daha net anlaşılıyordu bu durum. Ve çabuk yoruldu... belki bunda yaşının da etkisi vardır bilemiyorum...
Eşimle analiz ederken "naçizane" sesine iyi bakmadığına karar verdik.
Elbet her şeye rağmen çok güzel ve keyifli bir konserdi. O sevdiğimiz, her zaman dinlediğimiz parçaları canlı dinlemenin hazzı başkaydı.
Sanıyorum ki bunda sanatçının başka bir evrende yaşaması; düşünce bakımından. Sitesine ve söyleşilerini de okuyunca daha bir netlik kazanıyor bu düşüncem...
Yeni albüm, yeni şarkılar yoldaymış, sonraki konserlerinde yeni parçalar seslendireceğini söyledi kendisi.
Cumartesi günü keyifle başladı güzel bir konserle bitti...
 |
| can'ım |
