Ne Para Ne saat Ne Kasket vs..

 Selâmlar ☺️ 

Ha yağdı yağacak derken, bu sene karı gördük, iki üç günlük olsada❄️☃️⛄❄️ özellikle lapa lapa yağarken izlemenin keyfini özlemişim 🙏🏻

Hatta şu an yazarken de inceden yağıyor ☺️

Tabi haklı olarak sabahın yedisinde baba kız inip kardan adam yaptılar. İyi ki yaptılar çünkü saat dokuzdan sonra erimeye başlamıştı kar. Bu arada antrenman sadece bir günlük iptal edildi 🙈 neyse ki sabahlar bizimdi...🙂

Onun dışında çok severek izlediğimiz "Cobra Kai" dizisini bitirdik. Özellikle finali efsaneydi ...  Tekrardan ilk çekim filmlerini izleyeceğim.  Üstüne iki tanede kitap bitirdim. ☺️ Yorumlarımı şöyle ekledim...

Bu kitapta iç monologlar çok fazla ve yorucu. Zaten anlatıcı da bundan biraz muzdarip ve vermek istediği mesajda bu olabilir diye dusundum okuduktan sonra. Çünkü diğer kitabı da böyledi. Varoluşsal sorgulamalar, hatta hemen hemen her şeyi sorgulamalar çok fazla ve bundurum da zamanla sizi yanlızlığa iter. Tanı anlatıcının çocukluğu da çok sosyal geçmemis, savaş sonrası ailesinin duygusal tavırları.  Babasının ve annesinin üzerinde ki baskısı. Ayakta kalması için mücadele ve sonrasi daha çok daraldığında sokaklara kendini atması... Felsefesi olan bir kitap. Birazda depresif.
Okurken yer yer " o kadarda takılma yahu" derken buldum kendimi 🙈
Arka kapak yazısı şöyle der;
   🤚🏻🧢💵⌚  " Her ‘eş’in gelecekteki ‘eski’liğini içinde barındırdığını fark eden kahramanımız sadece evliliğin değil, yaşam, anne-baba, çocukluk, yaşlılık, ölüm gibi konuların da gittikçe çetrefilleştiğini görür. Halbuki bir zamanlar, yaşlandıkça tüm bunların biraz daha açıklanabilir olacağını düşünmüştür. Yine keskin gözlemler, derin düşünceler ve kendine has bir yalnızlık öyküsü. Wilhelm Genazino’nun ölümünden önce yayımlanan son romanı olan ve önceki romanlarına göre yoğunlaşan melankolisiyle, sıklaşan geriye dönüşleriyle okurunu insan ruhunda uzun bir gezintiye çıkaran Ne Para Ne Saat Ne Kasket, Tevfik Turan’ın Almanca aslından çevirisiyle.

Bazen canımız çok acır ve o ortamdan kaçıp gitmek istersiniz, kimsenin sizi tanımadığı bir yere. Hele burası ada ise daha bir iyi gelebilir size. İşte kitap tam da böyle başlıyor...... 

Bu kitabı okurken hep şunu düşündüm; insan eşine güvenmeyecekde kime güvenecek?.... 

🌊🌊🌊 "Bir erkeğin kabahatleri için bir kadını suçlamak şarttır."

🌊 "Hiç anlamadığı şeyse dinin egoda değil ruhta başladığıydı."....

 

  Velhasıl incecik ama alt metni dolu bir kitap okudum. 

Biten Kitaplarım..

 

Eşimin kitaplarından biri #halime Doğan Kardeş Yayınlarından, 1960 basımı bir kitap. 

Bir Anadolu Kızının Romanı ismi gibi, Kayseri'nin bir köyünde, babasını savaşta, kardeşini de hastalıktan kaybetmiş ;anne kız yaşam mücadelesi veren bir hayat. 

Öyle naif bir Türkçe ile anlatımı var ki.... Acıtasyon yok hatta kız çocuklarının Gazi Mustafa Kemal'in talimatı ile okula gitmelerini de anlatan bir hikaye... 😊 O dönemin köy mücadelesini, yaşamı anlatan bir hikaye. 

📌 İnternete baktığımda bulabildiğim sadece şu bilgidir ;

‘Ötekinin’ hayatını başarıyla anlatan bir yazar: Grace Rasp-Nuri

Kıbrıs’ta doğan, yaşamının büyük kısmını Almanya’da geçien Grace Rasp-Nuri eserlerinde farklı kültürlerin ortak yaşamını anlattı.

Semra ÇELİK

Bugün eserleri neredeyse unutulmuş olan Grace Rasp-Nuri, yaşadığı dönemde Alman ve Türk kültürü arasında bir köprü işlevi görmüştü. 25 Nisan 1899’da Lefkoşa, Kıbrıs’ta doğdu, hayatının çoğunu Almanya’da, özellikle Darmstadt’ta geçirdi. II. Dünya Savaşı’nın sonunda, yaklaşık 45 yaşında yazmaya başladı. İlk eserleri olan ‘Dünyalar Arasındaki Ada’ ve ‘Yılan Tohumu’ otobiyografikti ve Kıbrıs’ta doğup İngiliz, Yunan, Türk kültürleri arasındaki çocukluğunu anlatmaktaydı

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Yesil rengin ezoterik manasina baktığımızda; ruh mavi, akıl sarı renktir ve karışımı  ise yeşil rengi verir. Gök mavi, yer sarı 

ve ikisinin birleşimi yine ezoterik anlamda yeşildir. Yeşil doğanın rengidir ve doğaya, bitkilere, toprağa, ezoterik manada ise dünya kanunların gücü ve yetkinliğinin sahibi vurgulanmaktadır. Aynı zamanda doğu ile batı renklerinin karışımı  olan köprü vazifesi gören Orta Asya rengi olan sıcak bir renktir. Velayetin simgesi de yeşil renktir.

🍀🍀🍀🍀

Oysa insan bir ömür şikayet eder  şükredeceği yerde.

Nefesini tüketir nefsine.

🍀🍀

Hacı Bektaş Veli batinisinde, “kapı ancak fakire açılır” düşüncesi hâkimdir. Burada fakir hâli, nefsini müslüman etmiş ehlileştirmiş, dürüst ve ahlaklı , edebli olan için kullanılmıştır . Hiçbir şeyin  kendinden olmadığı kendine ait olmadığı anlayışıdır. Kendinden olmayan, kendinin olmayan, var olan her şeyi  ancak ve ancak bir amaç için vasıta kalan manasındadır. Emanettir her şey , düşünce, mal, eşya, tüm hayatında sahip olduğunu sandığı her şey ve en önemlisi de bedeni. Beden de bir emanettir. Kendisine belli süre verilenlerdendir. Beden de O’nun vasıtası ile can bulur, yine O’nun vasıtası ile Can gider beden aslına döner. Bu anlayışla idrak edebilen herkes, zaten insanlarla dost, barış ve hoşgörü içinde olur.

Ancak, idrak edemeyene, laf değil, kelimeleri hap yap?p yuttursan, bir ömür faydas? yoktur.

Nefse doymam??sa, zaman? gelmemi?se hiçbir faydas?

olmayacakt?r. Kimi dünya ister kimi ?evla. Toprak insan?, neyi dilediğini iyi bilir ve ne yapmas? gerektiğini de.

📍 📍

Ancak, idrak edemeyene, laf değil, kelimeleri hap yapıp  yuttursan, bir ömür faydası yoktur.

Nefse doymamışsa, zamanı gelmemişse hiçbir faydası

olmayacaktır. Kimi dünya ister kimi Mevla. Toprak insanı, neyi dilediğini iyi bilir ve ne yapması ge

rektiğini de.

 

 📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

 

 

İnce Memed 3'ü pdf olarak okudum. Gerçekten de okurken size usta kalem oraları da yaşatıyor. İnce Memed ortalarda yoktur ama yapılan her olay da köyün ağaları hemen bizim İnce Memed'i suçlamaktadır. Kelimelerin ve o yörenin şivesi aktarımı müthiş.

Sadece çok fazla tekrar olması biraz beni sıktı. Bence bu da tamamen benle alakalı cünkü tekrarlar ve uzun çok uzun betimlemeler bir süre sonra yorabiliyor.

Serinin son kitabı kaldı. Yinede okunmaı gereken türk yazarlarımızdan ve serilerinden.

 

 

 

 

 

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Bu kitabı Can'ım arkadaşım Umay kız için almıştı lakin benimde sayılır :))

Kitapta bildiğimiz veya bilmediğimiz, arka planda kalmış yazarların okumaya nasıl başladıklarını anlatan hikayeleri var. Kiminin ailesi, kiminin öğretmeni, okulu veya komşusu vesile olmuş. Kiminin de hayal gücü....

Özellike çizimlere bayıldım. Tudem çocuk ve gençlik dizisi basımı konusunda çok iyiler.