Şems-i Tebrizi / Melahat Kıyak Ürkmez

Siyah rengini seven biri olarak kapak resmi ve rengi beni etkilemişti. Tabi birde Şems-i anlatıyor olması.  Kapağın üstünde "Bir mum, diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından bir şey kaybetmez." Mevlana yazıyor....

Diğer okuduğum Şems kitapları yanında çok sönük kalan bir kitap. Yazar daha çok kaynaklarla anlatmış. Tamam güzel bir uygulama ama anlatım dili bu seferde çok teknik kalmış. Bu sebeple de okurken Şems'e dair bilgilerin tadına varamadım. gerçi bir çok kitapta hemen hemen aynı bilgiler oluyor, birde yazarın değişik başlıklar aldında aynı cümleleri kurması çok sıktı beni.
Okurken şunu anladım ki bu tarz kitapları okumadan Makalat kitabı okunmazmış, iyi ki elimde bulunan Makalat kitabına aldığım sene başlamadım. Çok şey eksik kalırdı herhalde... En azından Şems-Mevlana ilişkisine dair kitaplar okuduğumdan, Mesnevi'yi okuduğumdan bazı şeyler daha iyi bir oturuyor kafamda....

Şems'e hayranıyım, gerçi Mevlana'ya da ve ilişkisilerinede hayranım. ( cümle biraz yanlış kuruldu ama idare edin artık)
Şems'in kimseyi takmaması, madde dünyadan uzak yaşaması, zekası, sivri dili; keza Mevlana'da hoşgörüsü üst sınırlarda, mütevazi, kırmayan, herkese dost olan... Sonra buluşmaları. Ki Şems ile Mevlana'nın buluştuğu dönemde Şems 60'lı yaşlarındaymış. Ve ne olursun olsun karşılaşmak, sohbet etmek için " karşılığında ne verirsin" sorusuna "kellemi" deyivermiş....
Ve bir ateş ile kıvılcımı tutuşturdu. Çünkü Mevlana devamlı okuyan biriydi. Şems ise her devrin gönül insanın yeni bir şeyler söylemesi gerektiğini, gönlünden dile geleni belitmesi gerektiğini savunan biri....
Şems ve Hallac-ı Mansur toplumda sevilmeyen tipler çünkü toplumu takmayan sadece Allah için yollara düşen, anlatan evliyalar... Ve öyle mertebelere ermişler ki bazı şeyleri zahir alemde de ve gönül aleminde aşmışlar... Şems 3-4 gün de bir yemek yiyen oda fazla yemeyen, katıksız bir çorba ve bir dilim ekmekle beslenen, hep aynı renk-siyah-ferace giyen biri.
Kitapta fazla aktarabileceğim cümleler yok çünkü yazar daha çok bu konularda kitapları olan kişilerden alıntılarla derleme yapmış.
Okunabilir bir kitap ama daha güzelleri var Şems'e dair....

Bab-ı Aşk kitabı....

Şems'i ilk Kimya Hatun kitabını okuduğumda tanımıştım ve merak etmiştim. Yüreğime dokunmuştu. Ve ruhumu besleyen kitapları, kişileri okumayı seviyorum. İyi geliyor. Daha sonra Aşk kitabı ile bir kez daha karşılaştım kendisi ile. ( Mevlana'nın ayrı bir yeri vardır bende) Sivri dili, kimseyi takmayışı, sadece yolunda kendisine yoldaşlık yapacak dostuyla muhabbeti sarmıştı beni. Sonra Amhet Ümit/ Bab-ı Esrar  kitabı ile devam etti... Sonra bir kaç tane daha aldım bu tarz kitaplar. Aşkın Gözyaşları'da güzeldi. 2 tane daha var Mevlana-Şems ilişkisini anlatan okunacak kitabım. :) Ve Mevlana'nın Makalat kitabını almıştım bundan yaklaşık 1,5 yıl önce, okunmayı bekliyordu. İyi o zaman okumamışım, eminim ağır gelecekti. Ama şimdi daha çok bilgiliyim Mevlana ve hayatı ile ilgili. Mesnevi'yide okudum. Tamam mıyım? hayır ama daha bilinçliyim derim. Hani peyganber efendimiz de belirtmiş ya; bilerek yapılan bir ibadet bilmeyerek yapılan bin ibadetten daha hayırlıdır diye... Bazı bilgiler için önceden hazırlık yapmak iyiymiş.
Örneğin Kuran-Kerim kitabımızın türkçe açıklamasını okuyorum. İlk okuduğumda anlayamamıştım, eksik bir şeyler kalmıştı. Sonrasında bu tarzda kitaplar okudukça anlamaya başladım. Ve her okuyuşumda daha bir bilinçleniyorum. Yüce Yaradanın bizden nasıl bir kul olmamızı istediğini, haklarımızı ama aynı zamanda karşımızdakinin haklarına nasıl saygı duymamız gerektiğini, koruyup kollamamız gerektiğini öğrendim. Canlıyı sadece "insan" olarak algılamamız gerektiğinide. Taşın bile Allah'ı zikrettiğini düşünürsek.... Konuşamayan canlılardan farkmız var diye onlara zulüm etmemiz gerekmediğini hatırlatmama gerek yoktur diye düşünüyorum.
                                   Kitaptan uzaklaştım hemen toparlıyorum....

Öğrenci hazır olmayınca öğretici gelmezmiş. Hazırım diye düşünüyorum ve öğreticilerime yavaş yavaş yakınlaşıyorum. :)
Kitap daha çok Şems üzerine; Mevlana da var ama Şems ve hayatı, yaptıkları, söyledikleri ile ilgli. Evet sivri dilliymiş ama hak edenlere, hem öğretici olmuş hem öğrenen... herkes başaramaz bence, çok şey bilipte dinlemeyi.... Yalnız çok fazla yazım hataları var buda okurken bilen kişiyi rahatsız ediyor.....

2-3 saatte bitirilebilecek bir kitap ama altını çizdiğim çok cümle olunca bir günümü aldı. Eğer bu tarz kitapları okumayı seviyorsanız okuyun derim.


Bazı alıntılar. :

• Ayrılık insanı pişirir, düzeltir.
• Sevenin gözü kör, kulağı sağır olur...
• Nefsini bilen, Allah'ı bilir.
• Bilgi sahibi olmak ile bilmek farklıdır. Bilgi sadece hafızanın bir parçasıdır. Bu halinle ancak alim olarak kalırsın. Bilmek varlığımızın parçasıdır. Bu halinle de ancak arif olursun. Bilmenin ötesine ermek ruhumuzun maveraya yolculuğudur. Bu halinle de aşık olursun. Şimdi söyle Mevlana sen nesin?
• Neyi yemekten ve yapmaktan korkuyorsan onu yeme ve yapma...
• Aynanın yüzünde bir kusur görürsen onu aynadan bilme; aynada sonradan olmuş bil!..
• Ben insanı ilk görüşte tanırım" diyen kimse büyük hata içindedir...
• İnsan aciz kalınca, o acizlikten ya bir aydınlık ya da bir karanlık belirir. Çünkü İblis acizliği yüzünden karanlıkta kaldı. Melekler ise yine acizlikleri dolayısıyla aydınlığa çıktılar. Mucize de böyle yapar secdeye kapanırlar...

Hangisini yazacağımı şaşırdım öyle vurgun cümleleri var ki....
Hadi bana iyi günler, size de tabi. :)))