Büyükada'da birgün...

Cumartesinden kardeşimde kaldım. Sabaha Sevdoş'um dedi ki; abla gel adaya gidelim? ne dersin?

Valla olur dedim.
Bide Kartal'dan direk Büyük Ada'ya motor var  yarım saate geçtik.
Hava da mis gibiydi mis.
Bu sene planlarım arasında adalara daha çok gitmek var.
Umay adaya varınca "anne burası çoook güzel" dedi... e ben tabi bu lafı duyunca daha bir mutlu oldum.

 Benim sevdiğim daha çok Burgazada ve Heybeli. Büyükada sanırım konmundan dolayı daha bir popüler. Biz sabahtan gittiğimizden sanırım öyle kalabalık değildi. Öğleden sonra yavaş yavaş hareketlenme başlamıştı adada.

 Tabi tam bir renk cümbüşüydü hem sahil hem sokaklar. Dükkanlara da bahar hareketliliği gelmişti. Faytonlar hep doluydu. Ama yıllar önce haberlerde o malum haberi izlediğimden beri binmiyorum faytona. Zaten atlara bakınca hallerine acıyorsunuz ister istemez........

Adanın havasını ne kadar başka değil mi? Çok isterdim "adalı olmayı" yada orada ara ara yaşamayı. Trafik yok, korno sesi yok; sakinlik, huzur var.

Bol mimoza ağacı var. Herkesin elinde bu çiçeklerden. Görüntü enfesti. Zaten o evlerin görüntüsü ayrı bir keyif. Ve her adaya gidipte gezerken "ah ah kimler yaşamıştır bu evlerde, ne hayatlar yaşanmıştır" demekten çoğumuz gibi kendimi alamıyorum.


Yok efenim Aya Yorgi'ye çıkmadık. Çocuklarla zor... hele bide o yokuşu düşününce...amaninnnn ben almayayım alanada mani olmayayım.  :)))

Biz tepeye doğru Aşıklar Yeri'ne çıktık. Çocuklar orada oynadı bizde kahvemizi içtik, dinlendik. Sonra ver alini yokuş aşağı tekrar bakına bakına, sohbet ede ede döndük.
Elbet birde bol fotoğraf çektim. :)

Dönüşte uzun zamandır kızçem vapura binmiyordu, motor yerine vapura bindik ve keyifle evimize geldik.
İyi ki dedim gitmişiz. Sevdoş öptüm seni. :))

HeybeliAda, Mario Levi ve Oz Büyücüsü

 Salı günü hoppp ada da aldık soluğumuzu. Yanımıza da simit-karper ikilisi,  birde olmazsa olmaz vapurda çay.... Ben, eşim ve arkadaşımız Demet   adaya gezmeye gittik. Yürüdük yol boyunca, evlere bakındık, sokaklara ve deniz manzarasına bakıp, ada da yaşasak ne güzel olurdu dedik. Birde "kim bilir kimler yaşamıştır bu evlerde, bu sokaklarda kimler gezmiştir" dedik.... Bir kez daha bir kez daha anladım ki ruhum ada gibi küçük kasaba tarzı yaşamları seviyor. Yürüdükçe, tepelere çıktıkça ağaç ve deniz manzarası beni benden aldı. Ruhum tüm adayı dolaştı. Ve daha çok adaya gitmeliyim diye düşündüm. Örneğn Kınalı Adaya bir kez gitmiştim o da çoooook oluyor hatırlamıyorum bile. Gerçi sıra da BurgazAda var. Sait Faik müzesi restorasyon sonrası açıldı. Tekrardan ziyaret etmek istiyorum...

Hemen ada sahilinde bulunan( yandaki fotoğraf karesinde ki kilise) kiliseyi gezmek istedik ama kocaman bir çıktı ile " kilisemiz müze değil ibadet yeridir" yazıyordu. Fotoğraf çekip ayrıldık yanından...

 Camda ki dansçılar çok hoştu çekmek istedim. :))

 Yine sahilde bulunan bu satış arabaları da sezonunu bekliyorlar dizilmişler. :)

 Klasik fotoğraf karemiz. :)))

 İsmet İnönü müzesini tekrardan gezdik. Eşi ve çocuklarının giydiği kıyafetler, oturma odaları, yatak odaları.... neler geçiyor hemen aklımdan... Kimbilir ne kararlar almışlardır o oturma odasında ve çalışma odasında...... Geriye anılar bırakmak ne güzel...

Güzel bir gün geçirdik... Dönüşte de sahilin bir arka sokağında ki Halki Cafe de balık ekmek yedik bol soğanlı... Çok güzeldi tavsiye ederim. Sahibi amca da çok şekerdi... Her nekadar lafa dalıp bazı şeyleri unutsa da güleryüzü yetiyordu....








Kitapokumalara devam. Madam Floridis Dönmeyebilir/ Mario Levi  kitabını sahaftan aldım. Anlatım dilini sevdim. Bu kitap biraz kendi yaşantısından biraz hikayelerden oluşan bir kitap. Diğer kitaplarını da okumak istediğim bir yazar....

Filmlerden Muhteşem Ve Kudretli OZ filmini izledim. Pek beğenmedim. İyi oyuncularla çekilmesine rağmen ve konusunu sevmeme rağmen sıkıldım izlerken....

Böyle işte.... Yazımı yazdım, sizlerin paylaşımlarını okuyup bir film yada dizi izleyeyim. Nasıl olsa temzliğimi ve ütümü yaptım. Biraz da keyif zamanı. :)))
İyi akşamlar.